Leitarnám
og aðleiðsla
Leitarnám er samheiti yfir ýmsar kennsluaðferðir
sem byggjast á skipulegri upplýsingaöflun
og úrvinnslu. Veruleg skörun getur verið á
milli leitarnáms annars vegar og þemanáms
og efniskönnunar hins vegar enda byggist vinna nemenda
í slíku námi oft að miklu leyti á
leitarnámi.
Leitarnám byggist að miklu leyti á aðleiðslu
(induction/inductive thinking). Aðleiðsla felur í
sér að nemendur beita aðferðum raunverulegra
rannsókna, vinna út frá (opnum) rannsóknarspurningum,
safna upplýsingum flokka þær með því
að leita að einkennum sem sameina og greina í
sundur. Síðan þurfa þeir að grípa
til hugtaka eða jafnvel búa þau til svo hægt
sé að gefa flokkunum nöfn til að geta
lýst þeim og rætt um þá. Að
lokum er hægt að nota hugtökin til að meðhöndla
nýja þekkingu, draga ályktanir og setja
fram reglur.
Gagnsemi aðleiðslu er talin felast í því
að hún eflir hæfni nemenda til að mynda
hugtök og meðhöndla upplýsingar. Margir
telja slík vinnubrögð forsendu fyrir frjóu
og skapandi skólastarfi sem miðar að því
að efla sjálfstæða og gagnrýna
hugsun nemenda.
Aðleiðsla er andstæða afleiðslu (deduction/deductive
thinking) þar sem unnið er út frá
því sem er gefið og talið þekkt.
Unnið er út frá ákveðnum fullyrðingum
eða reglum eða flokkunum sem almennt eru viðurkenndar
og taldar gilda. Þá verður þess vegna
að byrja á því að kenna flokkana
og reglurnar og síðan er leitast við að
fella þau gögn sem verið er að vinna með
að þessari fyrirframgefnu flokkun.
Kennsla sem byggð er á aðleiðslu felur
í sér fjögur þrep:
1. Gögnum sem tengjast viðfangsefninu sem er til
umfjöllunar er safnað eða þau kynnt.
2. Gögnin eru könnuð og leitað að sameiginlegum
einkennum sem hægt er að nota til að flokka
þau.
3. Gögnin eru flokkuð og flokkunum gefin nöfn
þannig að hægt sé að vísa
til þeirra huglægt og ræða um þá.
4. Á grundvelli flokkunarinnar eru settar fram tilgátur
og/eða meginreglur sem hægt er að prófa
og vinna með áfram.
Aðleiðsla og afleiðsla gera mismunandi kröfur
til nemenda jafnt sem kennara. Séu þessar tvær
aðferðir tengdar við flokkun Bloom og samstarfsmanna
hans á þekkingarsviðinu (sjá t.d.
bók Ingvars Sigurgeirssonar Að mörgu er að
hyggja (Æskan 1999, bls. 13-27) má sjá
að afleiðslan krefur nemendur fyrst og fremst um einfalda
hugsun á sviði minnis, skilnings og beitingar en
gefur þeim í lítið færi á
að skapa og meta nýja þekkingu. Aðleiðslan
felur aftur á móti í sér fjölbreyttar
vinnuaðferðir sem kalla á ígrundaða
og gagnrýna hugsun á sviði greiningar, samantektar
og mats, svo aftur sé vísað til flokkunar
Blooms, stuðlar að því að gera nemendur
að virkum þátttakendum í eigin námi
og gefur þeim tækifæri til að nota mismunandi
námshætti.
Hlutverk kennara eru einnig ólíkt eftir því
hvorri aðferðinni er beitt. Kennari sem beitir afleiðslu
er fyrst og fremst í hlutverki fræðarans
sem miðlar nemendum fyrirfram ákveðinni þekkingu
sem þeim er ætlað að tileinka sér.
Við aðleiðslu er kennarinn fremur verkstjóri
sem skapar nemendum aðstæður, kennir þeim
vinnubrögð, leiðir vinnu þeirra áfram
með spurningum og sér um að verkefni haldi
áfram stig af stigi.
Nánari
umfjöllun um aðleiðslu.
Vefnámskeið um leitarnám


Bækur og greinar
Ingvar Sigurgeirsson. 1999. Litróf kennsluaðferðanna,
(7. kafli). Reykjavík, Æskan.
Ingvar Sigurgeirsson. 1999. Að mörgu er að hyggja:
Handbók um undirbúning kennslu, (bls 13-28).
Reykjavík, Æskan.
Rúnar Sigþórsson o.fl. 1998. Aukin gæði
náms. Skólaþróun í þágu
nemenda (11. kafli). Reykjavík, RKHÍ.
Rúnar Sigþórsson. 2003. Samantekt um aðleiðslu
og leitarnám.
Vefslóðir
Vefur
um Inquiry based learning
Grein
um leitarnám í raungreinakennslu
Grein um
notkun vefsins við leitarnám
Myndræn
skilgreining á aðleiðslu og afleiðslu